BEVRIJDINGSDAG?

Bevrijdingsdag voelde niet op z´n bevrijdingsdags. Al een paar jaar niet meer. Natuurlijk, iedere dag mogen we ons gelukkig prijzen dat we kunnen doen en laten wat we willen in onze eigen omgeving. Dit dankzij volslagen vreemdelingen die streden op voor hun volstrekt onbekend terrein. Veel van hen hebben hun inzet met de dood moeten bekopen. Deze vreemdelingen worden met twee minuten stilte herdacht en in een speech van de wethouder geprezen. In diezelfde speech spreekt de wethouder over de huidige situatie in de wereld. De toestand in andere gedeeltes van de wereld is nog steeds catastrofaal. En dat is allang geen kwestie meer van alleen een item op het 8 uur journaal. Foto´s in alle kranten confronteren je met dat mooie strand waar je ieder jaar op vakantie gaat, waar nu mensen aanspoelen! Langs de autobaan staan vrachtauto´s stil die niet op geldige vignetten worden gecontroleerd, maar op ongeldig tussen de achterassen aanwezige vluchtelingen! In de klas van onze kinderen zitten ook hún kinderen. Gisteren nog hoorde ik ze oud-Hollandse liedjes zingen, amper een minuut na een verhaal over een boottocht! Met die speech nog in mijn achterhoofd vind ik het vreemd dat de gemeente Venlo alle ruim 500 bewoners van het AZC in Venlo volgende maand op straat zet vanwege een 15 jaar geleden gemaakte, allang door de werkelijkheid achterhaalde afspraak daarover met een paar buurtbewoners. Zullen zij ook allemaal ´gewoon ´bevrijdingsdag hebben gevierd en nu, twee dagen later alweer over zijn naar de orde van de dag? Zullen wethouders, andere bestuurders en bewoners van de Wezelseweg in Venlo zich nog eens beraden over de inzet van vreemdelingen 70 jaar geleden en de bijdrage van de vreemdelingen nu voor onze samenleving? Dat deze plaatsvervangende schaamte snel plaats mag maken voor een creatieve en inspirerende situatie. Dat ze net als ik een voorbeeld nemen aan bijvoorbeeld Emily Valentijn. Zij gaf een paar jonge bewoners van het AZC samen met een handvol leeftijdsgenoten een filmcamera in de hand. Vanuit filmtheater De Nieuwe Scene begeleidde zij deze groep wekenlang bij het maken van een kort filmpje. In de filmpjes het antwoord op een simpele vraag: waar wil jij van bevrijd worden? Het verbaasde me niets dat het filmtheater afgelopen bevrijdingsdag tot de nok toe gevuld was tijdens de prémiere. Met jonge mensen en hun families, deels vanuit het AZC. Zonde dat niemand van de uitgenodigde bestuurders hier getuige van wilde of kon zijn…

De filmmakers. Op de foto ontbreekt filmmaakster Djeneta. Zij woont sinds maandag op het AZC in Overloon. Foto: Janneke,